นกแก้วโม่ง

ความที่แก้วโม่งไทย เป็นสัตว์สงวน ทำให้การซื้อขายและเลี้ยง ผิดกฎหมาย จึงมีการนำนกแก้วโม่งเช่น อินเดีย มาเลี้ยงแทน หรือบางที อาจจะมีการนำนกแก้วโม่งพม่า ที่มีขนาดใหญ่คล้ายนกแก้วโม่งอินเดีย มาหลอกว่าเป็นโม่งอินเดีย เท่าที่เจอมามีบางแห่ง สำหรับความแตกต่างของมันนอกจากดูที่ขนาดแล้ว เรายังสามารถดูได้จากเท้าของมันคือ

นกแก้วโม่งไทย เท้าสีเหลือง

นกแก้วโม่งพม่า เท้าสีขาวปนเหลือง

นกแก้วโม่งอินเดีย เท้าดำ

หลายๆคนคงจะเคยเห็นและรู้จัก นกแก้วโม่ง (Psittacula eupatria) ซึ่งเป็นนกตระกูลนกแก้วขนาดเล็ก – กลาง ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง และห้ามซื้อขายในประเทศไทย

นกแก้วโม่ง ชื่อสามัญคือ Alexandrine Parakeet โดยชื่อนี้ เป็นการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแด่ กษัตริย์อเล็กซานเดอร์มหาราช เมื่อครั้งยาตราทัพเข้ามาสู่ในทวีปเอเชีย โดยได้นำนกแก้วสายพันธุ์นี้กลับไปยังทวีปยุโรป

นกแก้วโม่ง มีหลายสายพันธ์เช่น แก้วโม่งไทย โม่งอินเดีย โม่งพม่า มีถิ่นกำเนิดแพร่กระจายทั่วไปในแถบทวีปเอเชีย ตั้งแต่ฝั่งตะวันตกและตะวันออกของอัฟกานิสถาน, ไล่ลงไปยังอินเดีย, อินโดจีน เช่น พม่า หรือ ประเทศไทยฝั่งตะวันตก รวมทั้งยังพบได้ตามหมู่เกาะในทะเลอันดามัน

ลักษณะคร่าวๆแก้วโม่งมีความยาววัดจากหัวถึงปลายหางได้ราว 57-58 เซนติเมตร ลำตัวมีสีเขียว จงอยปากมีลักษณะงุ้มใหญ่สีแดงสด บริเวณหัวไหล่จะมีแถบสีแดงแต้มอยู่ทั้งสองข้าง นกเพศผู้และเมียสามารถแยกแยะได้เมื่อนกโตเต็มที่ กล่าวคือในเพศผู้จะปรากฏมีแถบขนสีดำและสีชมพูรอบคอที่เรียกกันว่า “Ring Neck” ซึ่งจะไม่มีในเพศเมีย แก้วโม่งอินเดีย และพม่าจะตัวใหญ่กว่าแก้วโม่งไทย

นกแก้ว เป็นสัตว์ที่ฉลาด สามารถฝึกให้คุยได้แต่มีนิสัยที่ค่อนข้างไม่เชื่องคนสำหรับนกที่เลี้ยงมาตอนโต และชอบกัด